Page content

article content

Wat ik leerde van twee dagen niet praten

Afgelopen week was ik sprakeloos. Niet vanwege iets wat ik zag, hoorde of meemaakte… Nee, ik had simpelweg geen stem meer. Heel vervelend, voor mij, maar ook voor de mensen die me wilden spreken. Neem bijvoorbeeld mijn dochter die nog zo jong is dat zij me niet aankijkt als ze iets tegen me zegt. Of mijn zus die vragen had over cadeaus die bij mijn dochter zouden kunnen passen. Een prospect die ik simpelweg niet kon opnemen. Geen stem! En alsof ik nog niet genoeg redenen had om van die ontbrekende stem te balen: ik wist dat ik 2 dagen later een spreekklus had! En wel één waar ik al een tijd naar uitkeek: het Supervrouwen Event in Alkmaar.

Het enige wat ik kon bedenken om mijn stembanden te laten herstellen was niet meer te praten. Maar dan écht niet meer. Dus daar ging ik: alle afspraken afmailen/sms-en en een vervanger organiseren voor een netwerkmeeting. Communiceren deed ik alleen nog met gebaren. Dat is voor mij niet heel moeilijk, in het verleden deed ik een aantal cursussen ondersteunende gebaren Nederlands. Oftewel – ik kan prima gebarend praten met mijn partner. Helaas kan het grootste deel van de wereld niet gebarenlezen. Muziek luisteren was een ‘no go’: te gevaarlijk. De kans dat ik dan ga meezingen was te groot. Dus luisterde ik podcasts.

Ik vond door de stilte wel de introverte kant van mijzelf. Wat een rust om alleen maar te luisteren, in plaats van te zenden. Wat ik leerde van die paar dagen stilte? Op het moment dat je niet ‘kunt’ praten, denken veel mensen dat je ook niet kunt luisteren! Dat je meteen doofstom bent. Als iets wilt duidelijk maken en –handig- in je notities de laatste zin (dat waar het om gaat) aan iemand aanwijst, leest die persoon toch een heel schermpje. Er zijn nog geen heel handige tools op de i-phone om dit te voorkomen. Wordt het niet eens tijd dat een slimme kop dat ontwikkelt?

Op het event zelf heb ik ook mijn stem zoveel mogelijk niet gebruikt tot het moment suprême. Ik bleek twee dagen eerder de goede beslissing te hebben genomen. Door toen mijn stem te sparen, ging het spreken nu goed. Ik kon alles vertellen wat ik wilde en de gasten waren blij en hadden er wat aan. Op naar de volgende gig! Al hoop ik wel dat dit de enige keer was dat ik alle voorbereidingen in stilte heb moeten doen.

Comment Section

0 reacties op “Wat ik leerde van twee dagen niet praten

Plaats een reactie


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.